niedziela, 6 listopada 2011

Calisia Kalisz - Chojniczanka Chojnice

sobota, 17 września 2011

Inne prpopzycje Fany KP Calisia Kalisz



Do tego oczywiście różne rodzaje czcionki w kolorach białym lub czarnym.

czwartek, 1 września 2011

Propozycje fany KP Calisia Kalisz







sobota, 12 lutego 2011

Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej RPA 2010

Podsumowanie Mistrzostw Świata w piłce nożnej w Republice Południowej Afryki w 2010 roku to obowiązek każdego fana tej wspaniałej dyscypliny sportu. Mundial rozgrywany był po raz pierwszy w historii na „Czarnym Lądzie”, w niesamowitym kraju pełnym sprzeczności i kontrastów. W kraju, który słynie z wydobycia szlachetnych diamentów, drużyny rugby jednak również znany jest z wysokiej przestępczości i biednych slumsów (soweto) na obrzeżach największych miast. W państwie gdzie społeczeństwo składa się z wielu ras i kultur, a przyroda potrafi zaskakiwać nawet najbardziej wybrednych podróżników. RPA znajduje się w kilku strefach klimatycznych, a można spotkać tu między innymi lwy, słonie i nosorożce (w północno-wschodnej części) jak i pingwiny (w rejonie Przylądka Dobrej Nadziei).

W MŚ 2010 brały udział 32 drużyny narodowe, wyłonione w eliminacjach na poszczególnych kontynentach. Podzielone one zostały na osiem czterozespołowych grup, z których do dalszych rozgrywek awansowały dwie pierwsze ekipy. Turniej trwał okrągły miesiąc, od meczu inauguracyjnego RPA-Meksyk 1-1 dnia 11.06.2011 do wielkiego finału rozegranego dnia 11.07.2010 roku, w którym po dogrywce Hiszpania pokonała Holandię 1-0. Mecze rozgrywane były na 10 stadionach w 9 miastach RPA. We wszystkich 64 spotkaniach podczas Mundialu zdobyte zostały 155 bramki (oraz 14 bramek zdobytych w seriach rzutów karnych).

Wyniki poszczególnych grup:

GRUPA A:
1.URUGWAJ 7 pkt. - awans
2.MEKSYK 4 pkt. - awans
3.RPA 4 pkt.
4.Francja 1 pkt.
Mecze:
RPA-Meksyk 1-1
Urugwaj-Francja 0-0
RPA-Urugwaj 0-3
Francja-Meksyk 0-2
Meksyk-Urugwaj 0-1
Francja-RPA 1-2

GRUPA B:
1.ARGENTYNA 9 pkt. – awans
2.KOREA POŁUDNIOWA 4 pkt. – awans
3.Grecja 3 pkt.
4.Nigeria 1 pkt. 
Mecze:
Korea Południowa-Grecja 2-0
Argentyna-Nigeria 1-0
Argentyna-Korea Południowa 4-1
Grecja-Nigeria 2-1
Grecja-Argentyna 0-2
Nigeria Korea Południowa 2-2

GRUPA C:
1.USA 5 pkt. - awans
2.ANGLIA 5 pkt. awans
3.Słowenia 4 pkt.
4.Algieria 1 pkt. 
Mecze:
Anglia-USA 1-1
Algieria-Słowenia 0-1
Słowenia-USA 2-2
Anglia-Algieria 0-0
USA-Algieria 1-0
Słowenia-Anglia 0-1

GRUPA D:
1.NIEMCY 6 pkt. - awans
2.GHANA 4 pkt. - awans
3.Australia 4 pkt.
4.Serbia 3 pkt. 
Mecze:
Serbia-Ghana 0-1
Niemcy-Australia 4-0
Niemcy-Serbia 0-1
Ghana-Australia 1-1
Australia-Serbia 2-1
Ghana-Niemcy 0-1

GRUPA E:
1.HOLANDIA 9 pkt. – awans
2.JAPONIA 6 pkt. – awans
3.Dania 3 pkt.
4.Kamerun 0 pkt. 
Mecze:
Holandia-Dania 2-0
Japonia-Kamerun 1-0
Holandia-Japonia 1-0
Kamerun-Dania 1-2
Kamerun-Holandia 1-2
Dania-Japonia 1-3

GRUPA F:
1.PARAGWAJ 5 pkt. – awans
2.SŁOWACJA 4 pkt. – awans
3.Nowa Zelandia 3 pkt.
4.Włochy 2 pkt. 
Mecze:
Włochy-Paragwaj 1-1
Nowa Zelandia-Słowacja 1-1
Słowacja-Paragwaj 0-2
Włochy-Nowa Zelandia 1-1
Słowacja-Włochy 3-2
Paragwaj-Nowa Zelandia 0-0

GRUPA G:
1.BRAZYLIA 7 pkt. – awans
2.PORTUGALIA 5 pkt. – awans
3.Wybrzeże Kości Słoniowej 4 pkt.
4.Korea Północna 0 pkt. 
Mecze:
WKS-Portugalia 0-0
Brazylia-Korea Północna 2-1
Brazylia-WKS 3-1
Portugalia-Korea Północna 7-0
Portugalia-Brazylia 0-0
Korea Północna-WKS 0-3

GRUPA H:
1.HISZPANIA 6 pkt. – awans
2.CHILE 6 pkt. – awans
3.Szwajcaria 4 pkt.
4.Honduras 1 pkt. 
Mecze:
Honduras-Chile 0-1
Hiszpania-Szwajcaria 0-1
Chile-Szwajcaria 1-0
Hiszpania-Honduras 2-0
Szwajcaria-Honduras 0-0
Chile-Hiszpania 1-2

1/8 finału:
Urugwaj-Korea Południowa 2-1, awans: Urugwaj;
USA-Ghana 1-2 (po dogrywce), awans: Ghana;
Niemcy-Anglia 4-1, awans: Niemcy;
Argentyna-Meksyk 3-1, awans: Argentyna;
Holandia-Słowacja 2-1, awans: Holandia;
Brazylia-Chile 3-0, awans: Brazylia;
Paragwaj-Japonia 0-0 (karne: 5-3), awans Paragwaj;
Hiszpania-Portugalia 1-0, awans: Hiszpania.

1/4 finału:
Urugwaj-Ghana 1-1 (karne: 4-2), awans: Urugwaj;
Niemcy-Argentyna 4-0, awans: Niemcy;
Holandia-Brazylia 2-1, awans: Holandia;
Paragwaj-Hiszpania 0-1, awans: Hiszpania.

1/2 finału:
Holandia-Urugwaj 3-2, awans: Holandia;
Niemcy-Hiszpania 0-1, awans: Hiszpania.

Mecz o 3 miejsce:
Urugwaj-Niemcy 2-3
3 miejsce: Niemcy.

FINAŁ:
Holandia-Hiszpania 0-0 (po dogrywce 0-1)
Wicemistrz Świata: Holandia.
Mistrz Świata: Hiszpania.

niedziela, 6 lutego 2011

Polskie stadiony na EURO 2012.

Autorem artykułu jest marcel  

Polskie stadiony na EURO 2012.
Niecałe 500 dni do EURO 2012 a nasze perły rosną w oczach i są prawie gotowe a inwestycje przebiegają zgodnie z harmonogramem.
Jeden stadion już mamy (Miejski w Poznaniu), został ukończony już w lipcu ubiegłego roku, a 20 września uroczyście otwarty, pozostałe będą gotowe na wiele miesięcy przed inauguracją turnieju.

STADION MIEJSKI POZNAŃ - pojemność nominalna 45 830, pojemność na EURO 2012: 42 004, w tym Vip - 480 (w 45 lożach),premium 1100, dla niepełnosprawnych 222, stan budowy zakończony, początek budowy styczeń 2009, termin oddania 20 września 2010, kosz 638 mln zł, 3 mecze grupy C.


Najbardziej zawansowane prace są na PGE Arena Gdańsk, która jako pierwsza zyskała też sponsora tytularnego ( właśnie Polska Grupa Energetyczna ). Na Letnicy stoi już cała konstrukcja dachu, a jeszcze w listopadzie rozpoczął się montaż poliwęglanu stanowiącego poszycie stadionu. Ostatnio termin zakończenia budowy przesunięto na 30 kwietnia, na maj zaplanowano odbiory techniczne obiektu, a 9 czerwca w Gdańsku odbędzie się mecz Polska - Francja.

PGE ARENA GDAŃSK - pojemnośc nominalna 43 608, pojemność na EURO 2012: 40 818 w tym Vip - 480 (w 40 lożach), premium 1383, dla niepełnosprawnych 150.
poczatek budowy maj 2009, termin oddania czerwiec 2011, koszt 864 mln zł, 3 mecze grupy C, jeden ćwierćfinał.

Choć z zewnątrz jeszcze niewiele na to wskazuje, ale również w czerwcu mają zakończyć się pracę przy budowie Stadionu Narodowego. W stolicy od dwóch tygodni gotowa jest konstrukcja linowa dachu, a teraz trwają przygotowania do naciągania pokrycia dachu.

STADION NARODOWY WARSZAWA - pojemność nominalna 55 920, pojemność na EURO 2012: 53 224, w tym Vip - 800 (w 69 lożach), premium 4600, dla niepełnosprawnych 106. początek budwy maj 2009,
 termin oddania czerwiec 2011, koszt 1,915 mln zł, 3 mecze grupy A, jeden ćwierćfinał, jeden półfinał.

Jako ostatnia polska arena EURO 2012 gotowy bedzie stadion Miejski we Wrocławiu. W stolicy Dolnego Śląska jeszcze pod koniec 2009 roku było opóźnienie krytyczne. Władze miasta zerwały umowę z wykonawcą, a następnie w błyskawicznym trybie wyłoniono kolejnego. Teraz prace idą zgodnie z planem. W kwietniu ma się zakończyć montaż krzesełek i dachu, w czerwcu gotowa będzie murawa a parking w pażdzierniku.

 STADION MIEJSKI WROCŁAW - pojemność nominalna 42 721, polemność na EURO 2012: 40 610, w tym Vip 482 (w 30 lożach), premium 1648, dla niepełnosprawnych 152. początek budowy kwiecień 2009, termin oddania lipiec 2011, koszt  857,5 mln zł, 3 mecze grupy A

Jeżeli chodzi o stadiony to nie ma żadnych obaw, na pewno powstaną a opóźnienia dotyczą inwestycji niezwiązanych z organizacją EURO 2012 r.,

Kilka zdań czego mamy się obawiać, co jest w stanie krytycznym itd.
Według najnowszych danych spośród inwestycji kluczowych ryzyko krytycznie tylko występuje tylko na lotnisku w Poznaniu. Jeszcze w styczniu ma zostać wydana decyzja środowiskowa, dopiero potem będą mogły ruszyć prace inwestycyjne. Terminal pasażerski ma być oddany do użytku 31 maja 2012, a więc na kilka dni przed inauguracją turnieju. W razie potrzeby  sprawną obsługę pasażerów zazpewnić ma infrastruktura tymczasowa., m.in. specjalne hangary. Takie rozwiązania z powodzeniem wdrożono w Austrii i Szwajcarii, które zdały egzamin. Nie wszystkie planowane inwestycje zostaną zrealizowane. Kilkadziesiąt z nich zostało wyłączonych z planu przedsięwzięć związanych z organizacją z EURO 2012 np. w stolicy zrezygnowano z części inwestycji na lotnisku ( hotel ), oraz modernizacji dworca Wschodniego. W każdym z miast - organizatorów zaniechano budowy kilku tras w Poznaniu i Wrocławiu, dodatkowo z utworzenia niektórych połączeń tramwajowych. Przed EURO 2012 nie powstanie też kilka odcinków tras ekspresowych o łącznej długości 270 km , to samo dotyczy niektórych inwestycji kolejowych. Jednak komunikacja ma się znacznie poprawić np. czas przejazdu pociagiem Warszawa - Gdańsk skróci się z 6 do 3,5 godz. Do turnieju ma także powstać 700 km autostrad, w tym najwazniejsze połączenie Europy Zachodniej  z naszym krajem (chodzi o A2).

Przygotowania do EURO 2012 to nie tylko inwestycje ifrastrukturalne, ale równocześnie prace nad zapewnieniem bezpieczeństwa, odpowiedniej bazy hotelowej, współpracy z Ukrainą w zakresie transportu i ruchu przygranicznym.

Strefy Kibica
Warszawa - Plac Defilad, poj. 100 000
Gdańsk - Plac Zebrań Ludowych, poj. 54 000
Wrocława - Rynek i Plac Solny, poj. 40 000
Poznań - Teren MTP, poj. 70 000

również
Smuda, kadra i 500 dni do EURO 2012. sport zdrowie dieta
Otwarcie Stadionu Narodowego w Warszawie
---
www.sport-marcel.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Nie odrazu Rzym zbudowano...czyli droga do Euro 2012

Trwają żmudne przygotowania naszej reprezentacji w piłkę nożną do Euro 2012. Trener Smuda otrzymał "misję" stworzenia kadry która będzie nas godnie na tej imprezie reprezentować. Przyjrzyjmy się z kim rozegramy najbliższe mecze i kogo powołał selekcjoner na te spotkania.


Witam,  

Przed nami, a przede wszystkim przed selekcjonerem Smudą i jego "orzełkami" dwa kolejne testy przed Euro 2012. Naszymi przeciwnikami będą Mołdawia (06.02) a także Norwegia z która zagramy trzy dni później. Są to przeciwnicy z którymi powinniśmy sobie poradzić, choć jak wiele razy można było się przekonać w dzisiejszych czasach nie ma słabeuszy. Ostatnie wyniki naszej kadry świadczą o tym, że powoli zaczyna się tworzyć zgrany kolektyw który może rozgrywać  dobre mecze. Świadczy o tym gra Polaków w meczach z USA (2:2) czy Ekwadorem (2:2) a przede wszystkim wygrane spotkanie z wysoko notowanym w rankingu Fifa Wybrzeżem Kości Słoniowej (3:1). Nadchodzące spotkania będą rozegrane w 2 składach: z Mołdawią w krajowym, a z Norwegią już z zawodnikami z lig zagranicznych. Trener Smuda powołał na te spotkania następującą kadrę:

Skład reprezentacji Polski na mecz z Mołdawią:

Bramkarze: Grzegorz Sandomierski (Jagiellonia Białystok), Sebastian Małkowski (Lechia Gdańsk)

Obrońcy: Hubert Wołąkiewicz, Grzegorz Wojtkowiak, Marcin Kikut (wszyscy Lech Poznań), Maciej Sadlok, Tomasz Jodłowiec (obaj Polonia Warszawa), Jakub Rzeźniczak (Legia Warszawa).

Pomocnicy: Ariel Borysiuk, Maciej Rybus (obaj Legia), Tomasz Bandrowski, Rafał Murawski (obaj Lech), Janusz Gol (GKS Bełchatów), Adrian Mierzejewski (Polonia), Szymon Pawłowski, Dawid Plizga (obaj Zagłębie Lubin), Cezary Wilk (Wisła)

Napastnicy: Michał Kucharczyk (Legia), Artur Sobiech (Polonia)

Skład reprezentacji Polski na mecz z Norwegią:

Bramkarze: Wojciech Szczęsny (Arsenal Londyn), Przemysław Tytoń (Roda Kerkrade)

Obrońcy: Łukasz Piszczek (Borussia Dortmund), Kamil Glik (Bari), Dariusz Dudka (Auxerre), Tomasz Jodłowiec, Maciej Sadlok (obaj Polonia), Arkadiusz Głowacki (Trabzonspor), Grzegorz Krychowiak (Reims)

Pomocnicy: Rafał Murawski (Lech), Ludovic Obraniak (Lille), Adam Matuszczyk (FC Koeln), Roger Guerreiro (AEK Atany), Jakub Błaszczykowski (Borussia D.), Adrian Mierzejewski (Polonia)

Napastnicy: Kamil Grosicki (Sivasspor), Ireneusz Jeleń (Auxerre), Robert Lewandowski (Borussia D.) 

Rzuca się w oczy powrót do kadry Roger Guerreiro, który po trudniejszym okresie w AEK wrócił do składu i w meczach tej drużyny prezentuje się coraz lepiej. Mam też w kadrze Kamila Grosickiego, który wg. mnie jest jednym z lepszych młodych zawodników, co udowodnił w swym debiucie w Sivasporze. Wraca również Ireneusz Jeleń który borykał się z kolejną kontuzją. Poza tymi zawodnikami w większości są to nazwiska które już od jakiegoś czasu się nie zmieniają, co też potwierdza Franz mówiąc, że wygląd kadry ma już mniej więcej nakreślony i że selekcja dobiegła już końca. A więc na pracę z już określoną grupą zawodników pozostaje 1,5 roku. Dodając do tego mecze z takimi przeciwnikami jak Francja (09.06 Gdańsk) czy Niemcy (06.09 Warszawa), myślę że trener dobrze spożytkuje ten czas i będziemy mogli cieszyć się z występów biało - czerwonych na Euro.

Pozdrawiam
--
Stopka
Zapraszam na mojego bloga http://sport-lewinio.blogspot.com/

Artykuł pochodzi z serwisu artykuly.com.pl - Twojego źródła artykułów do przedruku.

środa, 2 lutego 2011

Podsumowanie okna transferowego w Barclays Premier League


Autorem artykułu jest Kopcia


Jak już wiadomo w poniedziałek o północy zostało zamknięte zimowe okno transferowe. Było wiele spekulacji na temat ewentualnych transferów tych największych. Wszyscy patrzyli kogo kupi Arsenal, Chelsea, Manchester United i Manchester City. Teraz czas na małe podsumowanie.
Zacznę od Arsenalu. Ten, jak zwykle niczym ciekawym nie zachwycił swoich kibiców. Kupili, a w zasadzie przyjęli do siebie  Ryo Miyaichi, który dołączył do "Kanonierów" na zasadzie wolnego transferu. 18-letni Japończyk grał wcześniej w barwach Chukyodai Chuyko High School. Zobaczymy czy uda mu się pomóc ofensywie Arsenalu, która ostatnio nie spisuje się najlepiej. Natomiast odeszli:  Havard Nordtveit do Borussii Monchengladbach za £800,00, Carlos Vela do West Bromwich (wypożyczenie), Jay-Emmanuel Thomas do Cardiff (wypożyczenie), Henri Lansbury do Norwich (wypożyczenie), Kyle Bartley do Rangers (wypożyczenie), Aaron Ramsey do Cardiff (wypożyczenie), Vito Mannone do Hull (wypożyczenie) i Craig Eastmond do Millwall (wypożyczenie).
Kolejnym zespołem jest Chelsea. Wiązanych z nią było wielu zawodników, z resztą jak zawsze. I jak to zwykle bywało większość z nich okazało się tylko plotkami. Tym razem na Stamford Bridge udało się pozyskać Davida Luiza z Benfici za £25 milionów. Oczywiście pozostaje pytanie czy potrzebny jest Chelsea kolejny obrońca. Głęboko bym się nad tym zastanowił. Bosingwa, Terry, Ivanovic  i Cole wydają się dość silną formacją obronną. "The Blues" tracą stosunkowo mało bramek, oczywiście jest w tym mała zasługa znakomicie spisującego się w bramce Petra Cecha. Pożyjemy, zobaczymy. Głośnym transferem jest przyjście Fernando Torresa, którego Liverpool odsprzedał londyńskiemu klubowi za  £50 milionów. Z tym transferem może i trafili, gdyż po ciężkim okresie, gdzie Chelsea nie mogła się przełamać i strzelać bramek przyda się ktoś, kto wykończy akcję. Ze Stamford Bridge odeszli: Gael Kakuta do Fulham (wypożyczenie), Daniel Sturridge do Boltonu (wypożyczenie), Patrick van Aanholt do Leicester (wypożyczenie) i Jacob Mellis do Barnsley (wypożycznie).
Czas na Manchester United. Tu mamy podobny przypadek jak w Chelsea i Arsenalu. Dużo spekulacji jak w przypadku "The Blues" i mało działania tak jak w "Arsenalu". Na Old Trafford przyszedł Anders Lindegaard z Aalesunds za £3.5 miliona. Czy duński bramkarz szykowany będzie na następce Van der Sara? Nie wiadomo. Pytany o niego były bramkarz "Czerwonych Diabłów", Peter Schmeichel nie jest pewien, czy jego rodak da sobie rade w Anglii. Najwyraźniej Sir Alex Ferguson sądzi inaczej. Myślę podobnie do trenera "Czerwonych Diabłów", ale czas pokaże. Z Manchesteru odeszli:  Federico Macheda do Sampdoria (wypożyczenie) i Ben Amos do Oldham (wypożyczenie).
I wreszcie Manchester City. Osobiście zastanawiałem się, kogo i za jaką kosmiczną sumę ściągną do siebie włodarze "The Citizens". Trochę się na nich zawiodłem, bo sprowadzili tylko Edina Dzeko z Wolfsburgu i to za w miarę racjonalne pieniądze. Zapłacili za niego £27 milionów. Czyżby mały kryzys? Nie wiadomo. Wiem tylko, że to nie jest do końca przemyślnay zakup. W końcu mają już u siebie Teveza i Balotelli'ego. Piłkarze, którzy opuścili Manchester City to: Emmanuel Adebayor do Realu Madryt (wypożyczenie), Roque Santa Cruz do Blackburn (wypożyczenie) i Wayne Bridge do West Ham (wypożyczenie).
Można śmiało powiedzieć, że królem, a właściwie królową polowania jest Chelsea, która spośród Wielkiej Czwórki dokonała najlepszych, albo inaczej, najdroższych transferów. Czy to przyniesie zamierzone cele? Mam nadzieje, że tak. Teraz pozostaje nam czekać do końca sezonu i do letniego okna transferowego, gdyż zapowiada się ono bardzo ciekawie.
---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

piątek, 28 stycznia 2011

Sport, piłka nożna. Transferowy, piłkarski, zimowy, kołowrotek... ciąg dalszy

Sport, piłka nożna

Autorem artykułu jest marcel



Sport, piłka nożna. Transferowy, piłkarski, zimowy, kołowrotek... ciąg dalszy

Piłka nożna i ciąg dalszy batalii transferowych w naszej ekstralidze!


Wisła Kraków

W Krakowie zaczęła się ofensywa Białej Gwiazdy, a w najbliższych dniach może podpisać umowy z czterema piłkarzami. Izraelczyk Melikson jest już w Krakowie, a wkrótce do zespołu mogą dołączyć do zespołu Holender Jaliens i Białorusin Siwakow.
Działacze  krakowskiej Wisły energicznie kompletują skład, który wiosną napewno podejmie walkę o odzyskanie mistrzostwa naszej ekstraligi. Pod Wawelem pojawił się już Melikson, gdzie w sobotę rozegrał ostatni  pożegnalny mecz dla swojego juz byłego klubu Hapoelu Beer Szewa 1:2 z Beitarem Jerozolima, i po kilku spędzonych sezonach w Izraelu zasila Wisłę gdzie będzie dobrym wzmocnieniem klubu z Reymonta.
Nowym stoperem Białej Gwiazdy ma być Holender Kew Jaliens. Transfer tego piłkarza powinien rozwiązać problem ze środkowymi obrońcami, a Jaliens po namowie z trenerem Maaskantem prawdopodobnie podpisze 2,5 -  letni kontrakt i przeprowadzi się do Krakowa. 33 -  letni obrońca Holender to doświadczony obrońca który z AZ Alkmaar był mistrezm Eredivisie i grał w Lidze Mistrzów. Koszt Jaliensa to 250 - 300 tys. euro i z finalizowanie tego transferu powinno odbyc się na dniach. krakowianie rozważaja też sprowadzenie białoruskiego pomocnika Michaiła Siwakowa. Piłkarz włoskiego Cagliari i jego temat z przejściem do Wisły przewija się w tle, bo piłkarz ten jest środkowym pomocnikiem a tych Biała Gwiazda ma wielu. Jeżeli się nadarzy okazja dla działaczy Wisły i (nad czym pracują), to 23 - letni zawodnik też zawita na Reymonta z darmowym wypożyczeniem z opcją transferu definitywnego. Wisła udaje się na zgrupowanie do Hiszpani i szybko chce dopiąć transfery Jaliensa, Siwakowa, Meliksona i bułgarskiego napastnika Cwetana Genkowa, to miesiąc przed startem rundy wiosennej pozostanie jej sprawdzić jeszcze tylko bramkarza ale nazwisko jego nie jest jeszcze znane.
1,5 mln. euro to suma którą wyłoży Wisła na najbliższe transfery!

Kew Jaliens - 78 rocznik, środkowy lub prawy obrońca i 10 - krotny reprezentant Holandii. Ostatnie kluby: Sparta Roterdam, Willem II Tilburg, AZ Alkmaar
Michaił Siwakow - 88 rocznik, środkowy pomocnik i tylko raz w reprezentacji swojego kraju.
Ostatnie kluby: BATE Borysow, Cagliari, Piacenza, Calgari


PGE GKS Bełchatów

Bełchatowianie pozyskali i podpisali umowy z trzema nowymi piłkarzami.
Paweł Buzała, Maciej Mysiak, Szymon Sawala, kontrakty z tymi piłkarzami będą obowiązywać od 1 lipca, kiedy wygasną im umowy z obecnymi pracodawcami, ale niewykluczone że do Bełchatowa przyjadą oni wcześniej. Najdłuższy kontrakt podpisał Sawala, który wygaśnie dopiero z początkiem lipca 2014 roku, a Buzała i Mysiak do 30 grudnia 2013 roku. Paweł Buzała to 25 - letni zawodnik Lechii Gdańsk, a wcześniej związany był z Lechem Poznań, natomiast 27 - letni obrońca Maciej Mysiak piłkarz Pogoni Szczecin z którą w ubiegłym roku dotarł do finału Pucharu Polski. Trzeci nabytek Bełchatowian Szymon Sawala to zawodnik Poloni Bytom. W ekstraklasie wystąpił 44 razy i strzelił 6 bramek. Grał także w Amice Wronki i izraelskim Hapoelu Nazrat - Ilit. Pewne jest że Tomasz Wróbel opuści PGE, zbyt długi czas na decyzję piłkarza odnośnie przedłużenia kontraktu, w tej chwili jest to już nieaktualne. W Bełchatowie natomiast zostały przerwane rozmowy z Legią Warszawa odnośnie przenosin Mateusza Cetnarskiego i ten piłkarz na 99 proc. zostaje w PGE GKS Bełchatów.


Śląsk Wrocław

Słowak do tureckiego Bursasporu?
Zdaniem tureckich i słowackich mediów, aktualny mistrz Turcji i uczestnik Ligi Mistrzów zainteresowany jest pozyskaniem bramkarza Śląska Mariana Kelemena. Kelemen znany jest juz w tureckiej piłce nożnej, ponieważ  w latach 2001 - 2003, był bramkarzem Bursasporu. Turcy szukają wzmocnień i Marian był by dobrym wzmocnieniem w ich bramce, ale niestety Kelemen ma kontrakt ważny jeszcze przez 1,5 roku i dla Śląska ten zawodnik jest bartdzo ważny i nie na sprzedaż tym bardziej że działacze na Oporowskiej są zadowoleni i chcą przedłużyć kontrakt ze Słowakiem. Jeżeli by do tego doszło to mozliwość wykupu według kontraktu wejdzie w życie w czerwcu, i odstępne będzie wynosiło 400 tys.euro.


Lech Poznań

Czy Lech się zbroi? Ubiparip, Woląkiewicz i Ślusarski te trzy nazwiska wzmocnią siłę Lecha i będą się prezentować w Lidze Europejskiej, a czy to wystarczy na portugalską Bragę, zobaczymy?
Do kadry która ma liczyć 25 zawodników na etapie rywalizacji w Lidze Europejskiej można wystawić trzech nowych graczy i już raczej nic nie wskazuje że przy Bułgarskiej znajdzie się ktoś nowy? Lech ma plan zakupić w tym okienku jeszcze dwóch lub trzech graczy ale oni raczej już nie będą zgłoszeni do gry w Europie. Jezeli chodzi o pozyskanie Janusza Gola i Senegalczyka Modou Sougou to już wyłącznie myślenie w walce w przyszłym sezonie. Podobnie dotyczy to Rafała Murawskiego który jest już piłkarzem Kolejorza, ale ze względu na występy w Lidze Mistrzów z Rubinem Kazań nie ma uprawnień na grę w tej edycji Ligi Europejskiej. Z nowych zawodników najbardziej może sie przydać Vojo Ubiparip. Po rozstaniu z Wichniarkiem i Tshibambą Poznań pozostał tylko z jednym wartościowym napastnikiem Artjomsem Rudnevsem. Serbski snajper jest w stanie rywalizować z Łotyszem o miejsce w pierwszej jedenastce. Natomiast Ślusarski będzie pełnił rolę skrzydłowego w miejsce Peszki i dzięki niemu trener Bakero będzie miał większe pole manewru, Nie będzie uzależnienia od Kiełba czy Wilka a Kriwiec w razie potrzeby będzie mógł występować w środku pomocy. Woląkiewicz raczej tylko rezerwowy w lini defensywnej i jego rola będzie się opierać jako dublera w obronie. Tak wię Ślusarski i Wolakiewicz będą tylko łatać dziury. Sprawa Sougou trwa i Lech aktualnie rozmawia w sprawie Senegalczyka, ale jeżeli chodzi o jego pozyskanie to zostanie to zauktalizowane w przyszłym sezonie. 


Legia Warszawa

Legia szuka wzmocnień w lini ofensywnej.

Odejście Macieja Iwańskiego i testy w FC Nantes Sebastiana Szałachowskiego powodują że przy Łazienkowskiej brakuje nie tylko napastnika ale potrzeba jest zatrudnienia ofensywnego pomocnika i skrzydłowych. Nadal jest aktualny temat Mateusza Cetnarskiego z PGE GKS Bełchatów a także Bruno Gamy z portugalskiego Rio Ave. Jeżeli chodzi o Bruno Game to zawodnik chce przejść i zmienić klub na lepszy ale czeka jescze na dogodniejsze oferty. Jeżeli chodzi o grę Cetnarskiego w Legii to zawodnik chce grać ale działacze odrzucają kolejne oferty z Łazienkowskiej (mowa o wypożyczeniu i wykupie). Legioniści oferują 2 mln zł, PGE chce 2,8 mln zł. 


Wyniki gier kontrolnych

Legia Warszawa     1 - 1   Mordowija Saransk
Lechia Gdańsk     6 - 1   Pogoń Szczecin
Lechia Gdańsk     1 - 0   Flota Świnoujście
Zagłębie Lubin      3 - 1   Chojniczanka
Zagłębie Lubin      3 - 0   WDA Świecie
Korona Kielce      2 - 1   Podbeskidzie B-B
Rozwój Katowice  0 - 2   Ruch Chorzów
Górnik Polkowice 0 - 0   Górnik Zabrze
Warta Sieradz       0 - 4   Jagiellonia Białystok
Arka Gdynia         2 - 3   FC Sion

c.d.n.

---

 

www.sport-marcel.blogspot.com


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

środa, 26 stycznia 2011

Rok po reorganizacji rozgrywek piłkarskich w Polsce

Autorem artykułu jest Marin Sper



Od sezonu 2008/2009 rozgrywki piłki nożnej zostały poddane reorganizacji. Jest wielu zwolenników tej idei, ale i przeciwników. Jakie są skutki takiego pomysłu?

PZPN zadecydował o reorganizacji rozgrywek piłki nożnej. Chyba działacze tej organizacji inspirowani zagranicą pomyśleli, że zmiana nazewnictwa lig zmieni w jakiś sposób poziom piłki nożnej w Polsce. Nic bardziej mylnego !

 

Dawna pierwsza liga to dziś ekstraklasa, druga liga to paradoksalnie pierwsza liga. Co z tego wynika? Chyba ktoś nie potrafi liczyć. W wyższych ligach nie przyniosło to żadnych zmian, oprócz nazwy lig. Reorganizacja zaczęła się od poziomu starej III ligi - trzeciej klasy rozgrywkowej. Nie ma już kilku grup tej ligi, zostały dwie. Z nazwą druga liga - podzielona na dwie grupy (wchodnią i zachodnią). Zejdźmy niżej i tutaj zaczynają się schody. Wiele drużyn z 4 klasy rozgrywkowej zdegradowano do piątej, utworzono III ligę (dziś 4 klasa rozgrywkowa)

Chciałbym się tutaj skupić na jednej lidze, które jest przykładem bezmyślności działaczy PZPN-u. III liga opolsko-śląska. To z niej ze względów finansowych wycofało się kilka drużyn. Na początek Koszarawa Żywiec, po sezonie 2008/2009 w przerwie zimowej z rywaliacji wycofała się legendarna Walka Makoszowy! To już dwie drużyny w przeciągu całego roku. W tym sezonie prawdopodobnie szeregi III ligi opuszcza KS Krasiejów, który również ze względów finansowych nie potrafi grać w tej lidze.

Problemem takiego systemu ligowego są wygórowane ambicje działaczy. Sprowadzają zawodników o bardzo wysokim utrzymaniu twierdząc "jakoś to będzie". Tymczasem rzeczywistość staje się brutalna. Ze względu na taką, a nie inną organizację rozgrywek upadają kolejne kluby, najczęściej te z małych miejscowości, bo które mają tam grać jeśli nie te z wiosek? W Polsce mamy zbyt niski poziom urbanizacji, aby można było tworzyć ligi międzywojewódzkie. Zgadzam się w pełni ze związkiem, poziom dzisiejszej III ligi (4 klasa rozgrywkowa) jest o wiele wyższy aniżeli ten sprzed lat. Tylko jakim kosztem?

 

Na to pytanie powinni odpowiedzieć sobie kibice, ale również pomysłodawcy reorganizacji...

---

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Przyszłość Lecha Poznań w Europie

Autorem artykułu jest lewinio



W artykule tym przedstawiam państwu jak według mnie wyglądają szanse Lech Poznań na grę w europejskich pucharach w obecnym a także w przyszłym sezonie.

Witam wszystkich.

Chciałbym dziś pokrótce omówić szanse Lecha Poznań w obecnych rozgrywkach ligowych jak i pucharowych i jak to się przełoży na przyszły sezon europejskich pucharów. Wybrałem akurat ten klub gdyż jak wiadomo od jakiegoś czasu(dokładnie od 2 lat) to właśnie piłkarze Lecha w godny sposób reprezentują Polskę w europejskich pucharach.
W obecnym sezonie piłkarze trenera Bakero w lidze nie prezentują się najciekawiej. W 15 spotkaniach zgromadzili ledwie 19 punktów i tracą do lidera(Jagiellonia) 11 punktów. Biorąc pod uwagę że do końca sezonu pozostało co prawda jeszcze 15 kolejek , oraz fakt jak wyrównana jest liga w górnej części tabeli i jak ciężko gra się na wyjazdach nie daję zbyt dużych nadziei na obronę tytułu mistrza Polski piłkarzom z Poznania. Wobec takiej sytuacji szanse na zapewnienie sobie gry w przyszłorocznych pucharach mogą zdobyć na 2 sposoby: zwycięstwo w Pucharze Polski lub zwycięstwo w lidze europejskiej. Według mnie zarówno trener jak i działacze a przede wszystkim piłkarze powinni skupić się właśnie na tych dwóch imprezach, a w szczególności na tej pierwszej.
W pucharze Polski najbliższym przeciwnikiem Kolejorza będzie Polonia W-wa. Na pewno jest to klub do ogrania, tym bardziej że prezes Wojciechowski znowu chce zmienić trenera(Paweł Janas nie osiąga wyników) a jak wiadomo częste zmiany trenerów przekładają się na grę zespołu. Nie można zapomnieć o Jose Bakero który też będzie chciał udowodnić prezesowi Wojciechowskiemu ze niesłusznie zwolnił go po 5 kolejkach z Polonii gdy ta prowadziła w lidze. Z kolei w lidze europejskiej Lech trafił na Bragę. Klub z Portugalii który w tym sezonie potrafił zwyciężać Sevillę na wyjeździe 4:3 czy Arsenal u siebie 2:0. W takiej sytuacji piłkarze z Wielkopolski nie wystąpią raczej w roli faworytów w dwumeczu, a jak wiemy w takiej roli czują się najlepiej. Grają bez obciążenia psychicznego przez co ich akcje są szybkie, dokładne i skuteczne o czym przekonał się Juventus Turyn czy Manchester City. Oczywiście po ewentualnym przejściu Bragi, na dalszej drodze do finału będą czekać coraz silniejsze drużyny, ale historia nie raz pokazywała ze w futbolu nie zawsze wygrywa silnijeszy, a do finału nie zawsze dochodzą faworyci.
W europie w większości mamy teraz przerwę w rozgrywkach. A jak mamy przerwę to mamy otwarte okienko tranferowe w którym już szeregi Kolejorza opuścili Peszko i Tshibamba. Ale o ile Peszko stanowił o sile klubu o tyle Tshibamba był jedynie rezerwowym które nie potrafił wykorzystywać dawanych mu szans. Myślę ze po odejściu Peszki wieksze szanse na grę będą otrzymywać Kiełb i Możdżeń, którzy potrafią grać w piłkę co udowodnili nie raz. Wydaje mi się że działacze klubu przy Bułgarskiej zatrzymają do końca sezonu Rudnevsa w składzie który jeszcze ma czas na europejską karierę. Dodając do tego fakt ze Lech na pewno pozyska nowych piłkarzy (kupno Ślusarskiego oraz zainteresowanie Wołąkiewiczem) mogę jasno stwierdzić że są duże szanse na oglądanie piłkarzy w niebieskich strojach w europejskich pucharach w przyszłym sezonie.

Pozdrawiam

---

Zapraszam na mój blog http://sport-lewinio.blogspot.com


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

środa, 19 stycznia 2011

Statystyki i rekordy reprezentacji Polski

W przeciągu niespełna dziewięćdziesięciu lat historii wystepów Polskiej reprezentacji narodowej w piłce nożnej w międzynarodowych spotkaniach doszło do wielu pojedynków z wieloma przeciwnikami. W oficjalnych spotkaniach reprezentacja Polski w piłce nożnej wystąpiła 731 razy! Spośród wszystkich tych meczów odniosła 314 zwycięstw, 175 remisów oraz poniosła 242 porażki. 
W przeciągu całej historii biało-czerwoni spotykali się z 92 różnymi rerezentacjami narodowymi. Należy jednak zauważyć, że wliczane są do tej statystyki równiez państwa już nie istniejące (ZSRR, Czechosłowacja, Jugosławia). Mecze z tego rodzaju reprezentacjami liczone są jako osobne spotkania i dodawane są do ogólnej liczby spotkań reprezentacji. Np oddzielnie traktowane są mecze z ZRSS (rozegraliśmy z nimi 14 spotkań) oraz z Rosją (3 spotkania).
Najwiyższą porażką narodowej reprezentacji była przegrana z Danią w czerwcu 1948 roku. Wówczas w towarzyskim meczu rozgrywanym na stadionie w Kopenhadze biało-czerwoni przegrali aż 8-0 i miejmy nadzieję, że takie lub podobne rezultaty nie będą powtarzać w przyszłości.
Najwyższe zwycięstwo reprezentacja Polski w piłce nożnej odniosła 1 kwietnia 2009 roku podczas eliminacji do MŚ. W dzień nazywany potocznie Prima Aprilis gdy wszyscy robią sobie żarty, Polscy piłkarze podeszli do spotkania z San Marino w Kielcach bardzo poważnie. Odniosło to skutek i zwyciężyli rywali aż 10-0 co jest jednym z wyższych zwycięstw narodowych reprezentacji w oficjalnych spotkaniach w Europie.
Wspominając o tym meczu należy również dodać, że padła wówczas najszybciej zdobyta bramka dla Polskiej reprezentacji w historii spotakń międzynarodowych. Pierwszego gola zdobył bowiem już w 26 sekundzie spotkania Rafał Boguski z Wisły Kraków. 
Rekordzistą pod względem wystepów w narodowej jedenastce został niedawno Michał Żewłakow. Rozegrał on w barwach narodowych 101 meczów i wyprzedził o jedno spotkanie Grzegorza Lato (100 występów), a o 4 Kazimierza Deynę (97 wystepów). Na czwartym miejscu w tej statystyce z 96 meczami w barwach narodowych są Jacek Krzynówek oraz Jacek Bąk.
Najwięcej bramek w kadrze zdobył jednak kto inny. W tabeli wszechczasów najskuteczniejszych graczy w reprezentacji Polski znajduje się Włodzimierz Lubański, który zdobył 48 bramki. Jest to wynik o tyle nietypowy, a tym samym fantasytczny, że uczynił to w zaledwie 75 meczach! Na drugim miejscu w tej klasyfikacji jest Grzegorz Lato z 45 golami w 100 meczach, a na trzecim miejscu plasuje się Kazimierz Deyna z 41 golami w 97 meczach w biało-czerwonych barwach.
Podkreślić również należy, że Grzegorz Lato jest zdobywcą aż 10 goli w finałach Mistrzostw Świata. Ogólnie w tego rodzaju imprezach Polacy strzelili łącznie 35 bramek! W imprezach tej rangi oprócz Grzegorza Laty najczęściej na listę strzelców wpisywali się Andrzej Szarmach (7 goli w MŚ), Zbigniew Boniek (6 goli w MŚ), Ernest Wilimowski i Kazimierz Deyna (po 4 gole w MŚ) oraz Włodzimierz Smolarek (2 gole w MŚ). Po jednej bramce w MŚ zdobyli Emanuel Olisadebe i Marcin Żewłakow.
* Informacje zamieszczone w poście są składową mojej wiedzy prywatnej, a część z nich zaczerpnąłem ze stron internetowych PZPN oraz Wikipedia. 

Początki reprezentacji Polski w rozgrywkach międzynarodowych

Od debiutu narodowej reprezentacji Biało-czerwonych w piłce nożnej w międzynarodowych rozgrywkach minęło już niespełna 90 lat!
Pierwsze oficjalne spotkanie międzynarodowe reprezentacja Polski rozegrała towarzysko 21 grudnia 1921 roku w Budapeszcie z Węgrami. W debiucie przegrała jednak 1-0. Na pierwszy mecz Polaków w kraju nie trzeba było jednak czekać zbyt długo. Pół roku po meczu w Budapeszcie doszło do historycznego, bo pierwszego spotkania reprezentacji we własnym kraju, a rywalami byli ponownie Węgrzy i ponownie nie dali szans biało-czerwonym wygrywając w maju 1922 roku na stadionie Cracovii Kraków az 0-3. Początki naszej narodowej jedenastki nie były więc zbyt udane, bow dwóch pierwszych meczach nie zdobyła ona nawet gola.
Pierwsza bramkę, a zarazem pierwsze zwycięstwo na arenie międzynarodowej w oficjalnym spotkaniu Polacy odnieśli 28.05.1922 roku w Sztokholmie.  Pokonali gospodarzy 1-2, a historycznym strzelcem pierwszego gola dla Polski został gracz Jutrzenki Kraków Józef Klotz, który pokonał bramkarza Szwecji w 23 minucie meczu z rzutu karnego. Co ciekawe Klotz zagrał jedynie w dwóch meczach reprezentacji, a na stałe wpisał się do jej historii! Druga bramkę w tym meczu zdobył Józef Garbień, zawodnik Pogoni Lwów i była to pierwsza bramka Polaków zdobyta z gry.
Na pierwsze zwycięstwo na polskiej ziemi czekała reprezentacja jednak do 1924 roku. Wówczas to 29 czerwca w Łodzi w meczu towarzyskim Polska pokonała Turcję 2-0.
Miesiąc wczesniej polska reprezentacja w piłce nożnej rozegrała pierwszy mecz na Igrzyskach Olimpijskich. W maju 1924 roku w Paryżu przegraliśmy jednak wysoko z ówczesną potęgą piłkarską Węgrami 5-0 i zakończyliśmy tym samym nasz udział w tej prestiżowej imprezie.
Jeżeli chodzi o mistrzostwa świata i eliminacje do nich to pierwszy mecz eliminacyjny Polska rozegrała w Warszawie z Czechosłowacją w październiku 1933 roku. Przegraliśmy ten mecz 1-2, a ze względu na to, że nie pojechaliśmy na rewanż (MSZ nie wyraziło zgody na wyjazd piłkarzy do Pragi) odpadliśmy z dalszych rozgrywek. Co się odwlecze to nie uciecze i udało się w końcu awansować do Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Pierwszy mecz na tej imprezie rozegraliśmy nie z kim innym jak z Brazylią. 5 czerwca 1938 roku, po fantastycznym widowisku w Strasburgu po 90 minutach było 4-4. Pierwszego gola na MŚ dla Polaków zdobył z rzutu karnego Fryderyk Scherfke grający wówczas w Warcie Poznań.  W dogrywce nie daliśmy rady utrzymac dobrego wyniku i ostatecznie przegraliśmy cały mecz 5-6.
Przygoda reprezentacji z mistrzostwami Europy rozpoczęła się znacznie później. Pierwsze spotkanie eliminacyjne rozegraliśmy dopiero w 1959 roku gdy w Chorzowie przegraliśmy z Hiszpanią 2-4. Po raz pierwszy w mistrzostwach Starego Kontynentu zagraliśmy jeszcze później, bo dopiero za czasów Leo Benhakera. 8 czerwca 2008 roku przegraliśmy w Klagenfurcie z Niemcami 2-0.

* Informacje zamieszczone w poście są składową mojej wiedzy prywatnej, a część z nich zaczerpnąłem ze stron internetowych PZPN, UEFA, FIFA oraz Wikipedia. 


sobota, 15 stycznia 2011

Plebiscyt Złota Piłka France Football.

Złota Piłka to coroczny plebiscyt prowadzony przez francuską gazetę France Football. Pomysł na przyznawanie tej nagrody zrodził się w głowie szefa gazety Gabriela Hanota, który w 1956 roku postanowił wraz ze swoimi pracownikami z redakcji przyznać nagrodę dla najlepszego piłkarza Europy w tym roku.

Od tego czasu, corocznie dziennikarze tej poczytnej gazety przyznają Złotą Piłkę dla najlepszego gracza danego roku. Zasady przyznawania nagrody ulegały jednak pewnym zmianom w ciągu tych 55 lat. Na samym początku, pracownicy(dziennikarze) France Football mogli oddawać swoje głosy jedynie na piłkarzy pochodzących z Europy. Z tego oto względu nigdy w historii laureatem tej prestiżowej nagrody nie został choćby genialny Brazylijczyk Pele czy nie mniej  od niego utalentowany Diego Maradona, bożyszcze argentyńskich kibiców.

Dopiero w 1995 roku postanowiono zmienić zasady i przyznawać nagrodę również piłkarzom spoza kontynentu europejskiego, ale grających w klubach na Starym Kontynencie.

W 2007 roku ponownie zmieniono zasady przyznawania Złotej Piłki. Od tego roku każdy gracz z każdego kraju świata może zostać brany pod uwagę w głosowaniu redaktorów, a tym samym może zwyciężyć w plebiscycie. Zwiększono również liczbę dziennikarzy biorących udział w głosowaniu do 96 osób.

Jedynie trzem zawodnikom udało się zdobyć Złotą Piłkę trzy razy w historii. Byli to Johan Cruijff, Marco van Basten i Michel Platini, który jako jedyny zdobył trofeum trzy razy z rzędu.

Najczęściej w plebiscycie zwyciężali gracze z Holandii i Niemiec (po 7 razy), a najwięcej Złotych Piłek trafiło do graczy Juventusu Turyn i AC Milan (po 8).

W 2010 roku postanowiono pierwszy raz w historii plebiscyt połączyć z nagrodą dla piłkarza roku FIFA, a zwycięzcą okazał się gracz FC Barcelona Lionel Messi. Od tego roku nagroda nosi oficjalna nazwę Złota Piłka FIFA.


Tabela laureatów plebiscytu Złota Piłka France football


ROK

ZWYCIĘZCA PLEBISCYTU

KRAJ

KLUB

1956

Stanley Matthews

Anglia

Blackpool

1657

Alfredo di Stefano

Hiszpania

Real Madryt

1958

Raymond Kopa

Francja

Real Madryt

1959

Alfredo di Stefano

Hiszpania

Real Madryt

1960

Luis Suarez

Hiszpania

FC Barcelona

1961

Omar Sivori

Włochy

Juventus Turyn

1962

Josef Masopust

Czechosłowacja

Dukla Praga

1963

Lew Jaszyn

ZSRR

Dynamo Moskwa

1964

Dennis Law

Szkocja

Manchester United

1965

Eusebio

Portugalia

Benfica Lizbona

1966

Bobby Charlton

Anglia

Manchester United

1967

Florian Albert

Węgry

Ferencvaros

1968

George Best

Anglia

Manchester United

1969

Gianni Rivera

Włochy

AC Milan

1970

Gerd Mueller

RFN

Bayern Monachium

1971

Johan Cruyff

Holandia

Ajax Amsterdam

1972

Franz Beckenbauer

RFN

Bayern Monachium

1973

Johan Cruyff

Holandia

FC Barcelona

1974

Johan Cruyff

Holandia

FC Barcelona

1975

Oleg Błochin

ZSRR

Dynamo Kijów

1976

Franz Beckenbauer

RFN

Bayern Monachium

1977

Alan Simonsen

Dania

Borussia Moenchengladbach

1978

Kevin Keegan

Anglia

Hamburger SV

1979

Kevin Keegan

Anglia

Hamburger SV

1980

Karl-Heinz Rummenigge

RFN

Bayern Monachium

1981

Karl-Heinz Rummenigge

RFN

Bayern Monachium

1982

Paolo Rossi

Włochy

Juventus Turyn

1983

Michel Platini

Francja

Juventus Turyn

1984

Michel Platini

Francja

Juventus Turyn

1985

Michel Platini

Francja

Juventus Turyn

1986

Igor Biełanow

ZSRR

Dynamo Kijów

1987

Ruud Gullit

Holandia

AC Milan

1988

Marco van Basten

Holandia

AC Milan

1989

Marco van Basten

Holandia

AC Milan

1990

Lothar Matthaeus

Niemcy

Inter Mediolan

1991

Jean-Pierre Papin

Francja

Olympique Marsylia

1992

Marco Van Basten

Holandia

AC Milan

1993

Roberto Baggio

Włochy

Juventus Turyn

1994

Christo Stoiczkow

Bułgaria

FC Barcelona

1995

George Weah

Liberia

AC Milan

1996

Matthias Sammer

Niemcy

Borussia Dortmund

1997

Ronaldo

Brazylia

Inter Mediolan

1998

Zinedine Zidane

Francja

Juventus Turyn

1999

Rivaldo

Brazylia

FC Barcelona

2000

Luis Figo

Portugalia

Real Madryt

2001

Michael Owen

Anglia

FC Liverpool

2002

Ronaldo

Brazylia

Real Madryt

2003

Pavel Nedved

Czechy

Juventus Turyn

2004

Andrij Szewczenko

Ukraina

AC Milan

2005

Ronaldinho

Brazylia

FC Barcelona

2006

Fabio Cannavaro

Włochy

Real Madryt

2007

Kaka

Brazylia

AC Milan

2008

Cristiano Ronaldo

Portugalia

Manchester United

2009

Lionel Messi

Argentyna

FC Barcelona

2010

Lionel Messi

Argentyna

FC Barcelona


* Informacje zamieszczone w poście są składową mojej wiedzy prywatnej, a część z nich zaczerpnąłem ze stron internetowych Wikipedia oraz FIFA i France Football.